Bursumuz konservatuvar öğrencileri için olup detaylı bilgi için lütfen formu doldurduktan sonra sizinle irtibata geçilmesini bekleyiniz.

Kazım Koyuncu Müzik Bursu başvuruları için aşağıdaki linki kullanabilirsiniz.

BURS BAŞVURU FORMU

19.06.2010 tarihinde gerçekleşmiş olan olağan üstü tüzük genel kurulunda birinci ve ikinci maddeler değiştirilmiş olup yeni şekli aşağıdaki gibidir.

KAÇKAR KÜLTÜR GENÇLİK VE SPOR KULÜBÜ DERNEĞİ TÜZÜĞÜ

            Derneğin Adı ve Merkezi

            Madde 1- Derneğin Adı: “Kaçkar Kültür Gençlik ve Spor Kulübü Derneği” dir.

            Derneğin merkezi İZMİR’dır. Kısaca “Kaçkar Derneği” olarak anılacaktır.      Şubesi açılmayacaktır.

Logo ve Amblem ;

Renkleri : Mavi,Yeşil,Siyah

Arması ; Daire şeklinde “KAÇKAR Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü Derneği“ yazılı ortada dağ, deniz, tulum,atmaca ve balık şekillerinden oluşmuş olup Mavi , Lacivert ve Kırmızı renklerden meydana gelmiş resim vardır.

            Derneğin Amacı ve Bu Amacı Gerçekleştirmek İçin Dernekçe Sürdürülecek Çalışma Konuları ve Biçimleri İle Faaliyet Alanı

            Madde 2-Dernek Amacı

Gençlerin, her kademedeki eğitim öğretim kurumlarında, çalıştıkları  iş  kollarında  yönetime  katılmalarına, kendilerini ve yaratıcılıklarını geliştirebilmelerine, sorunlarının araştırılmasına, çözüm yolları bulunmasına ve destek sağlanmasına, insan ve doğa sevgisi taşıyan,  insan haklarına saygılı,  demokratik değer, tutum ve davranışlara sahip bireyler olarak yetişmelerine, Cumhuriyetin, laik, demokratik ve sosyal hukuk devleti niteliklerine bağlılık duygularının ve örgütlenme bilincinin yaygınlaştırılmasına, aile, toplum ve ulus bağlarının güçlenmesine, ülke ve dünya barışı ile çevre ve toplumsal kalkınma alanlarında daha etkin olmaları için tüm Kaçkar’lı, yurtiçi ve  yurtdışı gençler ve gençlik dernekleri arasında yakınlaşma, dayanışma ve işbirliğinin gerçekleştirilmesini amaçlayan Kaçkar’lı gençlerin, kendi aralarında, ulusal veya uluslararası düzeydeki kamu yönetimleri, yerel yönetimler, özel ve gönüllü kuruluşlarla kuracakları iletişim ve işbirliğinde eşgüdümün sağlanmasına ve amaçların gerçekleştirilmesine katkıda bulunmak, aynı düzeydeki ulusal veya uluslararası dernekler karşısında üyelerini temsil etmektir

Dernekçe Sürdürülecek Çalışma Konuları ve Biçimleri

1)         İzmir ve çeşitli illerdeki hemşehrilerimizi bir çatı altında toplamak,

2)         Üyelerin İş ve meslek konularındaki çeşitli sorunlarına çözüm yolları aramak,birbirleri ile tanışmak, tanıtmak, kaynaştırmak,

3)         Bölgemizin (Kaçkar Dağları ve eteklerini kapsayan bölge) kültürel, sosyal ve ekonomik yönden geliştirilmesi ve tanıtılması için çalışmak ve her türden yayın hizmetleri yapmak,

4)         Üyelerimizin mesleki bilgileri arttırıcı, üyelerin haberleşmesini sağlayacak bültenler ve yayınlar çıkarmak,

5)         Dernek için taşınmaz mal almak, satmak, kiralamak,

6)         Üyelerin birbirleri ile kaynaşmalarını sağlamak amacıyla spor etkinlikleri düzenlemek, kokteyl vermek, piyango, konser, konferans, balo gece, seminer, eğlence, temsiller ve geziler düzenlemek, her türlü turizm, sosyal ve kültürel etkinliklerde bulunmak,

7)         Eğitim kurumları ve yurtlar açmak, ihtiyacı olan öğrencilere burs vermek.

8)         Her türden sosyal ve kültürel projeler ve programlar hazırlamak. Bu proje ve programları uygulamak ve yönlendirmek için üyeler arasından komite ve çeşitli kollar kurmak, organizasyonlar oluşturmak,

9)         Bölgemizin turizm yönünden geliştirilmesi için bölgenin özelliğini taşıyan unsurlardan balıkçılık, fındık, çay, kivi, alabalık yetiştiriciliği, avcılık, doğa sporları, dağcılık vb. çalışmalar konusunda dernekçe çeşitli araştırma ve geliştirme çalışmaları yapmak, konuyla ilgili üniversite, uzman kişi, özel ve tüzel kişilere sahip kurum ve kuruluşlara görev vermek.

10)       Doğa sevgisini yaygınlaştırmak, tanıtmak ve doğayı korumak. Bu yöndeki tüm sportif etkinliklerde bulunmak, çalışmaları kollar halinde organize etmektir. Başta sportif faaliyetlerde olmak üzere dağlarımızda kazaya uğrayan ve kaybolan kişiler için amatör bir çalışma ile en etkin arama ve kurtarma çalışması yapmakla kişilere en kısa sürede ulaşmak, yardım için gereken en uygun koşulları yaratmak ve bu çalışmaları, doğal afetler ve kazalarda da talep edildiğinde gönüllü olarak yerine getirmektir.

11)       Amaçlarımız doğrultusunda ülke içindeki ve dışındaki diğer dernek ve vakıflarla her türden ortak çalışmalar yapmak

12)       Faaliyetlerin etkinleştirilmesi ve geliştirilmesi için araştırmalar yapmak,

13)       Kurs, seminer, konferans ve panel gibi eğitim çalışmaları düzenlemek,

14)       Amacın gerçekleştirilmesi için gerekli olan her türlü bilgi, belge, doküman ve yayınları temin etmek, dokümantasyon merkezi oluşturmak, çalışmalarını duyurmak için amaçları doğrultusunda gazete, dergi, kitap gibi yayınlar ile üyelerine dağıtmak üzere çalışma ve bilgilendirme bültenleri çıkarmak,

15)       Amacın gerçekleştirilmesi için  sağlıklı bir çalışma ortamını sağlamak, her türlü teknik araç ve gereci, demirbaş ve kırtasiye malzemelerini temin etmek,

16)       Gerekli izinler alınmak şartıyla yardım toplama faaliyetlerinde bulunmak ve yurt içinden ve yurt dışından bağış kabul etmek,

17)       Tüzük amaçlarının gerçekleştirilmesi için ihtiyaç duyduğu gelirleri temin etmek amacıyla iktisadi, ticari ve sanayi işletmeler  kurmak ve işletmek,

18)       Üyelerinin yararlanmaları ve boş zamanlarını değerlendirebilmeleri için lokal açmak, sosyal ve kültürel tesisler kurmak ve bunları tefriş etmek,

19)       Üyeleri arasında beşeri münasebetlerin geliştirilmesi ve devam ettirilmesi için  yemekli toplantılar, konser, balo, tiyatro, sergi, spor, gezi ve eğlenceli etkinlikler vb. düzenlemek veya üyelerinin bu tür etkinliklerden yararlanmalarını sağlamak,

20)       Dernek faaliyetleri için ihtiyaç duyulan taşınır, taşınmaz mal satın almak, satmak, kiralamak, kiraya vermek ve taşınmazlar üzerinde ayni hak tesis etmek,

21)       Amacın gerçekleştirilmesi için gerek görülmesi durumunda vakıf kurmak, federasyon kurmak veya  kurulu bir federasyona katılmak, Gerekli izin alınarak derneklerin izinle kurabileceği tesisleri kurmak,

22)       Uluslararası faaliyette bulunmak, yurt dışındaki dernek veya kuruluşlara üye olmak ve bu kuruluşlarla proje bazında  ortak  çalışmalar yapmak veya yardımlaşmak,

23)       Amacın gerçekleştirilmesi için gerek görülmesi halinde, 5072 sayılı Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanun hükümleri saklı kalmak üzere, kamu kurum ve kuruluşları ile görev alanlarına giren konularda ortak projeler yürütmek,

24)       Dernek üyelerinin yiyecek, giyecek gibi zaruri ihtiyaç maddelerini ve diğer mal ve hizmetlerle kısa vadeli kredi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla sandık kurmak,

25)       Gerekli görülen yerlerde dernek faaliyetlerini yürütmek amacıyla temsilcilik açmak,

26)       Derneğin amacı ile ilgisi bulunan ve kanunlarla yasaklanmayan alanlarda, diğer derneklerle veya vakıf, sendika ve benzeri sivil toplum kuruluşlarıyla ortak bir amacı gerçekleştirmek için plâtformlar oluşturmak,

Derneğin Faaliyet Alanı

Dernek, kültürel ve spor alanda faaliyet gösterir.

Tüzüğün tamamına tüzüğümüz bölümünden ulaşabilirsiniz.

11 YAŞINDA ZİRVEDE

Y. Doç. Dr. Metin Erten

Egede şu sıcaktan bunaldığınız günlerde, buzdan, soğuktan, temmuzda soba ateşinden, sisli havalardan söz etmek istiyorum sizlere. Ama en çok da gururu.

Geçtiğimiz günlerde Türkiye’nin en kuzey doğu ucuna gidelim dedik. Soğuk, üşüyeceğimiz, sislerin içinde yiteceğimiz başka ama tanıdık bir coğrafyaya.

Artvin/Borçka’ya vardık. Kalabalık bir ekibiz. Rehberimiz İsa’nın minibüsüyle Türkiye’nin sayılı dağlarından, Artvin ilinin en yüksek zirvesinin bulunduğu 3446 m.lik Karçal dağlarının eteklerine doğru yola koyulduk.

Otingor vadisi boyunca ilerliyoruz. 19 km. sonra vadi içindeki son köyü de ardımızda bırakıyoruz. Doğa tanımlanamayacak kadar güzel. Ama tanımlanamayacak çirkinlikler de var. Minicik derelere bile HES’ler yapılıyor. Türkiye’nin her yanında HES’lere karşı çalışan insanlara bir kez daha hak veriyorsunuz.

Borçka’da iken kızılağaçlar vardı. Yükseldikçe çamlar başladı, sonra da alpin çayırlar. O kadar yüksekteyiz ki ağaç bile yetişmiyor buralarda. 45 km. sonra yaylalar başlıyor. Bizim konaklayacağımız yayla olan Tetriskali (Beyazsu) yaylasına 52 km. sonra ulaşıyoruz. 50 hanenin bulunduğu yaylanın denizden yüksekliği 2350 m. Yaylanın tek pansiyonuna yerleşiyoruz.

Temmuz ayındayız ve pansiyonun salonunda soba ve odun var. Temmuz ortasında soba yakmak, gece onun sıcaklığında uyumak çok güzel.

Yağmur çiseliyor. Sis olağan bir şey buralarda. Bulutlar sizinle oyun oynuyor. Kimi zaman güneş geliyor, 2 dakika sonra sisten önünüzü göremiyorsunuz. Müthiş ve sürekli değişen bir doğa var.

Yaylaların çoğu kendi elektriklerini kendileri üretiyorlar. Su bol, her yandan çıkıyor. Tertemiz. Avuçlamanız ve içmeniz yetiyor. Ama dişlerinizin sağlam olması gerekiyor, çünkü çok soğuk.

Gece o yükseklikten denize doğru baktığınızda, Gürcistan’ın Batum kentinin ışıkları görünüyor tepeden.

Ertesi sabah. Erdoğan Güler, Fevzi Aktan, ben, 15 yaşındaki Turgay  Güler ve 11 yaşındaki oğlum Ulaş. Rehber eşliğinde zirveye çıkacağız.

Erdoğan, Fevzi ve Turgay’ın dağcılık malzemeleri tamam. Onlar hazırlıklı gelmişler. Biz, İzmir’den ayrılırken zirveye çıkmak yoktu hesaplarımızda. Erdoğan’ın verdiği 2 yağmurluk dışında hiçbir dağcılık gerecimiz yok. Hele ayakkabılar. Oğlumun ayağında kısa bir spor ayakkabı, benim ayaklarımda Karşıyaka çarşısında gezdiğim, altında tek diş kalmamış sporumsu bir ayakkabı.

İkizimin dışındakiler son kez halimize bakıp, “gerçekten çıkacak mısınız” diye soruyorlar. “Evet” diyoruz ikimiz de.

2 gencin sırtında bir şey yok. Bizlerin sırtında sırt çantaları. Kamera, fotoğraf makinesi. Bir de cep telefonum var.

Ve yürüyüş. Çıkmaya başlıyoruz. 5 saat çıkış, 4 saat iniş zamanımız var. Güvenlik nedeniyle hava kararmadan yaylada olmak zorundayız.

Doğa 2 dakikada bir değişiyor. Bir an güneş çıkıyor ve yakıyor. Ardından dolu yağıyor, parmakların donuyor, ardından sis geliyor önünü göremiyorsun, sonra yağmur. Sürekli üstümüzdekileri giyip çıkarmakla uğraşıyoruz. Ve çıkıyoruz durmadan dünyanın damlarından birine doğru.

Oğlumun burnu akmaya, gözleri nemlenmeye başlıyor ve hapşırıyor binazdan. Nedenini anlamıyoruz. Durup sorgulayacak zaman bile yok. Bir kez yola çıktık. Dursan olmaz, geri dönsen olmaz, sürekli çıkmak zorundasın. Ve bunu belli bir zamanda yapmak zorundasın. Ayrıca oğlumun dönmeye niyeti de yok zaten.

Önce çayırları ardımızda bırakıyoruz. Sonra kuşları; sesleri. Rüzgar var yalnızca, şiddetli, bazen dondurucu.

Zirve 2450 m.de. Attığın her adım tehlikeli. Taşlar yerinden oynuyor. Uçurumlardan söz etmeye bile gerek yok. Düşmen, ölmek demek.

Yürüyüş boyunca daha önce gelenlerin yaptıkları işaret taşlarını görüyoruz. Tam zirvede koca bir kayaya “Halkevi” yazılmış. Oraya kadar o boyayı çıkarmak bile bir iş.

Ama ben de bir deneme yapıyorum. Cep telefonum sürekli açık. Yol boyunca çoğunlukla çekiyor. Teknolojinin buralarda bile egemen olması kötü aslında. Ama sisten kaybolsak, böyle demeyeceğimi de biliyorum.

Çık, çık, bitmiyor. Gözlerin sürekli daha yukarıda. Gurubun en kilolusu benim ama yürüyüş sıkıntım yok. Gençlik yıllarımda Kaçkar’a çıkmıştım. Ama şimdiki çıkış daha zor.

Sonunda zirve. Koca dağın üstünde apartman büyüklüğünde bir kaya. Sisler arasında bir ülke.

Zirvenin küçük bir yerden çıkışı var. Bir yanı 1-2 km. yüksekliğinde bir uçurum. Minik bir hatada, cesedine ulaşmaları bili olası değil.

Tüm zirvelerde, gelenlerin adlarının yazıldığı bir defter vardır. Zirve defterine notlar düşülüyor hızla. Gelenlerin adları yazılıyor. Başarmanın belgesi.

Ve zirvenin hemen altında uzun bir mola, 5 saatlik çıkıştan sonra yemek vakti. Kameralar çalışıyor. Yüzlerde başarmanı tebessümü. Ardından hızlı bir iniş. 4 saat. Her adımda “biz buralara nasıl çıktık” lafları.

Oğlumun gözlerinin yaşarması ve nezlesi aşağıya indikçe geçiyor. Anlıyoruz ki polen alerjisi oluşmuş. Ama bir ara gözlerinden öylesine yaş geliyor ki, önünü bile göremiyor. Fevzi Aktan’ının ellerine teslim ediyor kendini.

İnek sesleri geliyor uzaktan. Yaklaştık diyoruz. Bu da dinleneceğiz demektir.

“Hele bir inelim” diyorum. “Bir daha değil zirveye çıkmak, tepeye çıkmaktan bile kimseye söz ettirmeyeceğim”. Öylesine yorgunum. Ama, “tamam artık indik, şöyle uzanıp dinleneceğim, bacaklarım havada” derken, yolumuzu yitiriyoruz. Nasıl bir bitkinlik, anlatılmaz. Ama doğanın şakası yok. Hava kararmadan yolumuzu bulmak zorundayız. Yoksa yağmur altında, açık havada sabahlamak kesin.

1 saat boyunca yolumuzu arıyoruz. Rehberimiz buluyor yolu sonunda. Sisin nasıl olduğunu anlamanız için, yolunu yitiren rehberin, kendi yaylasını, yani evinin yolunu yitirdiğini düşünün. Öylesine yoğun.

Sonunda pansiyondayız. İlk yaptığım şey oğlumun alnından öpmek. Çünkü müthiş bir iş başardı. Rehberin söylediğine göre, bu yaşta o zirveye çıkan ilk kişi. Kendi oğlunun büyümeden asla çıkmasına izin vermeyeceğini söylüyor. “Bu gidişle 15 yaşında Ağrı’ya çıkarsın” diyor oğluma.

11 yaşındaki oğlum Ulaş ve 15 yaşındaki Turgay günün yıldızları.

Bir baba bu durumda ne hisseder. Gurur. Oğlunuzun müthiş bir işi başarmasının sonsuz gururu.

Ekibin zirveye çıkmayan diğer üyeleri de boş durmamışlar. Yakın tepelere çıkmışlar, doluya yakalanmışlar, gürcü geline misafir olmuşlar.

Akşam yemek. Bayanlar “sohbet edelim” diyorlar ama erkeklerin derdi başka. Biz temmuz gününde, 2350 m. yükseklikte, sobada yanan odunun sıcaklığında, bira/kuruyemiş eşliğinde king oynamak istiyoruz. Oynuyoruz da.

Gece oğlumla birlikteyiz. Yarın yine bir çıkış var ve göle gidilecek. Birkaç saat öncesinde bir daha tepeye bile çıkmam diyen ben, oğluma “çıkalım mı” diyorum. “Tamam” diyor.

Sabah erkenden kalkış. 3 saatlik bir çıkışa geçiyoruz bu kez. 2750 m. yüksekte bir buzul gölüne ulaşıyoruz. Maskulava, tipik bir buzul gölü. Bir yanı dimdik, yüzlerce metre yüksekliğinde bir duvar.

Dağların zirvesinde bir göl düşünün. Çevresinde buzullar var. Buzullardan eriyen sular gölü besliyor. Erdoğan ve Turgay suya dalıyorlar. Bu konuda deneyimliler. Ama deneyimleri işe yaramıyor. Bağıra çağıra çıkmak zorunda kalıyorlar çünkü su anlatılamayacak kadar soğuk.

Nereye baksan su, soğuk su. Eğilip içiyorsun. Dünyanın hiçbir yerinin suları bu denli temiz olamaz, biliyorsun. (Bunu dünyanın su tekelleri de biliyorlar ne yazık ki. O nedenle gözlerini doğu Karadeniz’e dikmiş durumdalar. HES kandırmacasıyla).

Fevzi Aktan müthiş bir insan. O yorgunluğa karşın, gölün çevresinde bir tur yapıyor. Yorulmak nedir bilmeden.

Sonra dönüş. Önce alpin çayırlara, sonra yaylaya, sonra çamlara, kızılağaçlara, Borçka’ya, uygarlığa.

Televizyonsuz, gazetesiz, radyosuz ama sisli, sulu, yağmurlu ve eğlenceli yaylaları mı tercih etmeli, yoksa uygarlığı mı. Tercih sizin.

Türkiye’nin en küçük dağcıları İzmir’den